Martin Luther King, Jr

uitgebracht op 28 augustus 1963, bij het Lincoln Memorial, Washington DC

Ik ben blij om samen met u vandaag in wat zal de geschiedenis ingaan als de grootste demonstratie voor vrijheid in de geschiedenis van onze natie.

Vijf maal twintig jaar geleden, een groot Amerikaan, in wiens symbolische schaduw wij staan, ondertekende de Emancipation Proclamation. Dit gedenkwaardige decreet werd een groots baken van hoop voor miljoenen negerslaven die waren verschroeid in de vlammen van vernietigend onrecht. Het kwam als een vreugdevolle ochtend na de lange nacht van hun gevangenschap te beëindigen.

Maar honderd jaar later, de neger nog steeds niet vrij. Honderd jaar later, wordt het leven van de neger nog altijd droevig beperkt door de handboeien van rassenscheiding en de ketenen van discriminatie. Honderd jaar later leeft de neger op een eenzaam eiland van armoede te midden van een grote oceaan van materiële welvaart. Honderd jaar later, is de neger nog steeds kwijnden weg in de hoeken van de Amerikaanse maatschappij en bevindt hij zich in ballingschap in zijn eigen land. En dus hebben we hier vandaag om een ​​beschamende toestand te benadrukken.

In zekere zin hebben we komen naar de hoofdstad van ons land om een ​​cheque te innen. Toen de ontwerpers van onze republiek de prachtige woorden van de Grondwet en de Onafhankelijkheidsverklaring schreven, werden zij het ondertekenen van een promesse waarvan elke Amerikaan erfgenaam zou worden. Deze nota was een belofte die alle mensen, ja, zwarte mannen en blanke mannen, dan zou het "onvervreemdbare rechten" van worden gegarandeerd "Leven, Vrijheid en het nastreven van geluk." Het is duidelijk dat Amerika haar verplichting niet nakomt er rekening mee, voor zover haar gekleurde burgers betreft. In plaats van ter ere van deze heilige verplichting, heeft Amerika de negerbevolking een ongedekte cheque, een cheque die terug is gekomen met de vermelding "onvoldoende middelen."

Maar wij weigeren te geloven dat de bank van gerechtigheid failliet is. Wij weigeren te geloven dat er onvoldoende middelen in de grote kluizen van mogelijkheden van deze natie. En zo zijn we gekomen om deze cheque, een cheque die ons zal geven op de vraag van de rijkdom van vrijheid en de veiligheid van gerechtigheid verzilveren.

We hebben ook naar deze gewijde plek om Amerika te herinneren aan de felle urgentie van nu. Dit is geen tijd om deel te nemen in de luxe van af te koelen of om de kalmerende drug der geleidelijkheid te nemen. Nu is het tijd om echt de beloften van de democratie te maken. Nu is het tijd om uit de duistere en dorre vallei van rassenscheiding te trekken naar het zonovergoten pad van raciale gerechtigheid. Nu is de tijd om onze natie te tillen uit het drijfzand van raciale onrecht aan de vaste rots van broederschap. Nu is het tijd om rechtvaardigheid een realiteit voor al Gods kinderen.

Het zou fataal zijn voor de natie van de urgentie van het moment over het hoofd. Deze verzengende zomer van de legitieme onvrede van de neger zal niet voorbijgaan tot er een stimulerend najaar aanbreekt van vrijheid en gelijkheid. Negentien drieënzestig is geen einde, maar een begin. En degenen die hopen dat de neger die nodig zijn om stoom af te blazen en zal nu tevreden zal een koude kermis thuis als het land terugkeert naar business as usual. En er zal rustig noch stil in Amerika zijn tot aan de neger zijn burgerrechten verleend. De wervelwinden van opstand zullen de grondvesten van ons land doen schudden tot de schitterende dag van gerechtigheid opdoemt.

Maar er is iets dat ik moet zeggen mijn volk, die staan ​​op de warme drempel die leidt naar het paleis van justitie: In het proces van het verkrijgen van onze rechtmatige plaats moeten wij niet schuldig maken aan onrechtmatige daden. Laten we niet proberen onze dorst voor vrijheid door het drinken uit de beker van bitterheid en haat. We moeten onze strijd voeren op de hoge vlak van waardigheid en discipline. We moeten niet toelaten dat ons creatieve protest vervalt in lichamelijk geweld. Steeds weer moeten we reiken naar de majestueuze hoogten te voldoen aan fysieke kracht met kracht van de ziel.

De wonderbaarlijke nieuwe strijdlust die heeft overspoeld de neger gemeenschap moet ons niet leiden tot een wantrouwen van alle blanke mensen, want velen van onze blanke broeders, zoals blijkt hier door hun aanwezigheid vandaag, zijn tot het besef gekomen dat hun lot is verbonden met ons lot . En ze zijn gekomen om te beseffen dat hun vrijheid onlosmakelijk is verbonden met onze vrijheid.

We kunnen niet alleen lopen.

En als we lopen, moeten we de belofte dat we altijd zullen gaan.

We kunnen niet terug.

Er zijn mensen die vragen de aanhangers van burgerrechten, "Wanneer zijn jullie tevreden?" We kunnen nooit tevreden zijn zolang de neger het slachtoffer is van de onuitsprekelijke gruwelen van politiegeweld. We kunnen nooit tevreden zijn zolang onze lichamen, zwaar van de vermoeidheid van het reizen, kan niet onderdak te krijgen in de motels langs de snelwegen en de hotels van de steden. We kunnen niet tevreden zijn zolang de basismobiliteit van de neger is van een kleiner getto naar een grotere. We kunnen nooit tevreden zijn zolang onze kinderen zijn ontdaan van hun zelf-kap en beroofd van hun waardigheid door borden met vermelding van: ". Voor Whites Only" We kunnen niet tevreden zijn zolang een neger in Mississippi niet kan stemmen en een neger in New York gelooft dat hij niets heeft om voor te stemmen. Nee, nee, we zijn niet tevreden, en we zullen niet tevreden zijn totdat 'rechtvaardigheid naar beneden rolt als water, en de gerechtigheid als een machtige stroom. "¹

Ik ben niet vergeten dat sommigen van u hier zijn van grote beproevingen komen. Sommigen van u komen net uit de gevangenis smalle cellen. En sommigen van u komen uit gebieden waar uw zoektocht - zoektocht naar vrede u geslagen door de stormen van vervolging, en wankelend door de winden van politiegeweld. Jullie zijn de veteranen van creatieve lijden. Ga verder om te werken met het geloof dat onterecht lijden bevrijdend is. Ga terug naar Mississippi, ga terug naar Alabama, ga terug naar Zuid-Carolina, ga terug naar Georgia, ga terug naar Louisiana, ga terug naar de krottenwijken en getto's van onze noordelijke steden, in de wetenschap dat een of andere manier deze situatie kan en zal worden gewijzigd.

Laat ons niet wentelen in het dal van wanhoop, Ik zeg u vandaag, mijn vrienden.

En dus ondanks dat we de problemen van vandaag en morgen te maken, heb ik nog steeds een droom. Het is een droom diep geworteld in de Amerikaanse droom.

Ik heb een droom dat op een dag deze natie zal opstaan ​​en leven naar de ware betekenis van haar credo: ". Wij beschouwen deze waarheden als vanzelfsprekend: dat alle mensen gelijk geschapen zijn"

Ik heb een droom dat op een dag op de rode heuvels van Georgia, de zonen van vroegere slaven en de zonen van vroegere slavenhouders naast elkaar kunnen zitten aan de tafel van broederschap.

Ik heb een droom dat op een dag zelfs de staat Mississippi, een staat zinderende met de hitte van onrecht, zinderende met de hitte van onderdrukking, omgevormd zal worden in een oase van vrijheid en rechtvaardigheid.

Ik heb een droom dat mijn vier kleine kinderen op een dag zullen leven in een land waar ze niet zullen worden beoordeeld op de kleur van hun huid, maar door de inhoud van hun karakter.

Ik heb een droom vandaag!

Ik heb een droom dat op een dag, in Alabama, met zijn gemene racisten, met zijn gouverneur met zijn lippen droop van de woorden van "tussenkomst" en "vernietiging" - op een dag daar in Alabama kleine zwarte jongens en zwarte meisjes zijn in staat om samen te werken met kleine blanke jongens en blanke meisjes als zusters en broeders.

Ik heb een droom vandaag!

Ik heb een droom dat op een dag elke vallei omhoog zal komen, en elke heuvel en berg zal vernederd worden, zal de ruwe plekken worden duidelijk gemaakt, en de scheve plaatsen zal worden gemaakt recht, "en de glorie van de Heer onthuld zal worden en al het levende tezamen zal dit zien. "2

Dit is onze hoop, en dit is het geloof dat ik terug naar het Zuiden.

Met dit geloof zullen we in staat te houwen uit de berg van de wanhoop een steen van hoop. Met dit geloof zullen we in staat zijn de schetterende wanklanken van ons land om te vormen tot een prachtige symfonie van broederschap. Met dit geloof zullen we in staat zijn om samen te werken, om samen te bidden, samen te vechten, samen naar de gevangenis, om samen te staan ​​voor de vrijheid, in de wetenschap dat we vrij zullen zijn een dag.

En dit zal de dag zijn - dit zal de dag zijn waarop alle kinderen van God in staat zal zijn om te zingen met een nieuwe betekenis:

Mijn land 'is van u Zoet land van vrijheid, van u ik zing.

Land waar mijn vaders stierven Land van trots van de Pilgrim's,

Van elke berghelling, laat vrijheid klinken!

En als Amerika is om een ​​grote natie, moet dit waar worden.

En dus laat vrijheid klinken vanaf de enorme heuveltoppen van New Hampshire.

Laat vrijheid klinken vanaf de machtige bergen van New York.

Laat vrijheid klinken vanaf de hoogten van Alleghenies van Pennsylvania.

Laat vrijheid klinken vanaf de besneeuwde toppen van de Rocky Mountains in Colorado.

Laat vrijheid klinken vanaf de golvende heuvels van Californië.

Maar niet alleen dat:

Laat vrijheid klinken vanaf Stone Mountain in Georgia.

Laat vrijheid klinken vanaf Lookout Mountain van Tennessee.

Laat vrijheid klinken vanaf elke heuvel en molshoop in Mississippi.

Van elke berghelling, laat vrijheid klinken.

En wanneer dit gebeurt, als we de vrijheid ring mogelijk te maken, als we laten ring uit elk dorp en elk gehucht, uit elke staat en elke stad, zullen we in staat zijn om sneller de dag dat al Gods kinderen, zwarte mannen en blanke mannen , Joden en heidenen, protestanten en katholieken, in staat zal zijn om samen te werken en in de woorden van de oude negro-spiritual zingen:

Eindelijk vrij! Eindelijk vrij!

Dank God almachtig, wij zijn eindelijk vrij! 3